Ο δρόμος προς τη λύτρωση...

...είναι ακόμα μακρύς!

Μπράβο στους παίκτες που έχουν την αξιοπρέπεια και παλεύουν μόνο για τον εαυτό τους, για την φανέλα και για τον κόσμο που τον στηρίζει σε κάθε αγώνα!


Μπράβο στον κόσμο που για ακόμα μια φορά βρέθηκε κοντά στην ομάδα και τη στήριξε με υποδειγματικό τρόπο!


Μπράβο στον Ιβάν που κάνει ότι μπορεί για να σώσει μια χαμένη παρτίδα! Ιβάν σώσε την ομάδα και θα γίνεις πρώτος μάγκας!


Για να σωθεί όμως η ομάδα χρειάζονται οπωσδήποτε οι δύο νίκες στους αγώνες με Ιωνικό και Ξάνθη! Αυτούς τους αγώνες η ομάδα πρέπει να τους πάρει και θα τους πάρει! Ο κόσμος θα είναι (και) εκεί!


Το γκολ του Πρίττα αυτή τη φορά θα πρέπει να έχει αντίκρυσμα!

Μπράβο ρε μάγκες!

Ολυμπιακός- Ηρακλής 2-3


Το πρώτο βήμα έγινε! Ο Ηρακλής κέρδισε με 3-2 σετ τον πρώτο ημιτελικό και "έσπασε" το πλεονέκτημα της έδρας που είχε κερδίσει ο Ολυμπιακός στην κανονική περίοδο.

Η ομάδα του Αλέκου Λεώνη, που πολλοί "ειδήμονες" βιάστηκαν να ξεγράψουν από τη διεκδίκηση του φετινού πρωταθλήματος, απέδειξε με μπροστάρη τον μεγάλο αρχηγό Κράβαρικ ότι είναι ακόμα ζωντανή και έτοιμη να διεκδικήσει άλλο ένα πρωτάθλημα.

Επόμενος αγώνας: Παρασκευή 20 Απριλίου, 20.30 στην, κατάμεστη ασφαλώς, Μίκρα.

Υ.Γ. Συγχαρητήρια στην κρατική τηλεόραση που έχει "εξορίσει" το βόλεϊ στην ψηφιακή της πλατφόρμα την ίδια ώρα που έχει γίνει το τηλεοπτικό καταφύγιο για όλες τις ποδοσφαιρικές καφρίλες...

Μαθήματα ήθους!

Η μιζέρια συνεχίζεται... Βαρέθηκα πραγματικά να ασχολούμαι με αυτό το χάλι που ονομάζεται ελληνικό ποδόσφαιρο.

Αφού έγινε όλος αυτός ο (να 'χαμε να λέγαμε) χαμός μετά τα επεισόδια του Λαυρίου, αφού ακούστηκαν ένα σωρό μεγαλοστομίες και προ εξαγγέλθηκαν τα πλείστα όσα δρακόντεια μέτρα και αφού διακόπηκε για 2 βδομάδες κάθε αγωνιστική δραστηριότητα, θαυμάσαμε επιτέλους δράση: επεισόδια μέσα κι έξω από το γήπεδο σχεδόν σε όλους τους ποδοσφαιρικούς αγώνες σε όλες τις κατηγορίες. Παίκτες που φτύνονται και δέρνονται μεταξύ τους, προπονητές που δέρνονται απ' τους φιλάθλους, διαιτητές να σφυρίζουν, κυριολεκτικά, ότι θέλουν και πάνω απ' όλα κάκιστο θέαμα.

Μέσα σε όλα αυτά υπήρχαν και καμιά τρακοσαριά άνθρωποι που παρά το ότι οι μετακινήσεις οπαδών απαγορεύονται, παρά το ότι η διοίκηση της Κέρκυρας τους δήλωσε ξεκάθαρα ότι είναι ανεπιθύμητοι στο γήπεδο, παρά το ότι η διοίκηση της ίδιας της ομάδας τους δε ζήτησε ούτε καν εισιτήρια γι' αυτούς, αυτοί παράτησαν της δουλειές τους και πήγαν στην Κέρκυρα να υποστηρίξουν την αγαπημένη τους ομάδα (που κάποιοι την οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον αφανισμό). Και την υποστήριξαν! Χωρίς φασαρίες, χωρίς τσαμπουκάδες, χωρίς ακρότητες. Μόνο με την καρδιά τους, τη φωνή τους και το ήθος τους. Είναι αξιοσημείωτο ότι μετά το τέλος του αγώνα όταν κάποιοι φίλαθλοι της Κέρκυρας θέλησαν να τους πικάρουν, εκείνοι όχι μόνο δεν αντέδρασαν άσχημα, αλλά αντίθετα και παρά την πίκρα τους, χειροκρότησαν (!!!) τους παίκτες της ομάδας τους
.
Βέβαια αυτοί οι άνθρωποι από τον κ. Ορφανό και το ελληνικό κράτος θεωρούνται αλήτες και ανεπιθύμητοι. Την ίδια στιγμή που ο Μυτιληναίος, ο Σπανουδάκης και ...οι λοιποί είναι αξιοσέβαστοι κύριοι που κάνουν τη δουλειά τους εντίμως... Βρε ουστ!!!

...

Η εκδρομή στην Κέρκυρα εν τέλει ακυρώθηκε... Προς το παρόν τουλάχιστον.

Οι τελευταίες πολεμικές συγκρούσεις που έγιναν στην Αθήνα με πρόσχημα κάποιον αγώνα βόλεϊ γυναικών συνοδέυτηκαν από τον θάνατο ενός 25χρόνου παιδιού...

Η κυβέρνηση αποφάσισε εξαιτίας αυτού του περιστατικού την αναστολή όλων των αθλητικών γεγονότων για τις δύο επόμενες βδομάδες. Μια απόφαση που αποτελεί μια αμήχανη όσο και ανούσια κίνηση εντυπωσιασμού, αφού δεν εξασφαλίζει καμία λύση ως προς το πρόβλημα της βίας ούτε για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ούτε φυσικά για τη συνέχεια.
Αν η κυβέρνηση έχει την πεποίθηση ότι είμαστε ανίκανοι να διοργανώνουμε αθλητικούς αγώνες με ασφάλεια και αξιοπρέπεια, ας πάρει μια γενναία απόφαση κι ας διακόψει κάθε δραστηριότητα του επαγγελματικού (και μόνο) αθλητισμού στην Ελλάδα, αρχίζοντας από τους επερχόμενους τελικούς των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Ας αποφασίσει την επ'αόριστω διακοπή των εγχώριων πρωταθλημάτων και φυσικά την συμμετοχή των συλλόγων μας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Μπορείς δηλαδή ρε κράτος να τα βάλεις με τα μεγάλα συμφέροντα και αυτούς που κάνουν κουμάντο στον επαγγελματικό αθλητισμό και τους μεγάλους συλλόγους? Αν μπορείς κάντο γιατί αυτοί έχουν τεράστια ευθύνη για ότι συμβαίνει, αν όχι λούφαξε στη γωνιά σου και μη βάζεις τον απλό και πιθανότατα πλανημένο κόσμο φυλακή (και χωρίς το δικαίωμα αναστολής μάλιστα) για ψύλλου πήδημα κι σταμάτα να κάνεις τον νταή μόνο όπου σε παίρνει! Άκου 15 μέρες διακοπή... Σιγά τ'αυγά!

Το χειρότερο όμως μ'αυτή την γελοία απόφαση είναι ότι χρεώνει στον αθλητισμό εν γένει όλες τις ευθύνες για τα συγκεκριμένα επεισόδια, αλλά και για όλα τα άλλα έκτροπα που έχουν συμβεί στο παρελθόν εντός και πέριξ των γηπέδων. Ταυτίζει δηλαδή με τελείως κυνικό τρόπο τον αθλητισμό με τη βία, κάτι που είναι πέρα για πέρα στρεβλό και άδικο.
Όσο το κράτος δε μπορεί ή δεν θέλει να δώσει κάποιες ουσιαστικές λύσεις στα προβλήματα βελτιώνοντας πρωτίστως τις κοινωνικές συνθήκες, αλλά επιμένει μόνο να βάζει τσιρότα στις πληγές που το ίδιο δημιουργεί, η βία θα υπάρχει, είτε μέσα στα γήπεδα είτε όχι, και θα κρέμεται πάνω από τα κεφάλια όλων μας...

Αυτή την Κυριακή, έχουμε εκδρομή!

Η Κέρκυρα θα γίνει ΜΠΛΕ!

"Δικαίωμα στην ελπίδα" ή "παράταση στο μαρτύριο"?

Με τη χθεσινή νίκη επί της Λάρισας η ομάδα (το αγωνιστικό τμήμα δηλαδή) κατάφερε να δείξει επιτέλους κάποια, αμυδρά είναι η αλήθεια, σημεία ζωής. Έστω και τώρα. Έστω κι αργά. Τα πράγματα εξακολουθούν να είναι δύσκολα, αυτό είναι σαφές, αλλά τώρα τουλάχιστον οι ελπίδες μπορούν να έχουν κάποια βάση. Αυτό που χρειάζεται 4 νίκες ή 3 νίκες και 1 ισοπαλία στους τέσσερις εναπομείναντες αγώνες, αρχής γενομένης από την Κέρκυρα σε δύο εβδομάδες. Οι φίλαθλοι το πιστεύουν, αρκεί να το πιστέψουν και οι παίκτες.

Αν τελικά το θαύμα γίνει κι η ομάδα σωθεί, η νίκη επί της Λάρισας θα μείνει στην ιστορία σαν η αρχή μιας πρωτοφανούς νεκρανάστασης. Αν αντίθετα η προσπάθεια αποβεί μάταια, το αποτέλεσμα αυτό δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά μια οδυνηρή παράταση στο συνεχιζόμενο μαρτύριο της φετινής χρονιάς...

Μια φαντασιακή βεντέτα...

Το κυριακάτικο ντέρμπι στο Χαριλάου είναι εξαιρετικά κρίσιμο, βαθμολογικά, για τον Ηρακλή, όπως φυσικά και οι υπόλοιποι πέντε αγώνες που απομένουν μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος. Ακόμα και αν οι εμφανίσεις της ομάδας τον τελευταίο μήνα είναι κάτι παραπάνω από αποκαρδιωτικές, όσο υπάρχουν ακόμα πιθανότητες για τη σωτηρία, ο Ηρακλής οφείλει να τις κυνηγήσει. Μια νίκη επί του Άρη, κάτι που δεν θα είναι δα και κατόρθωμα, θα μπορέσει να δώσει βαθμολογική και ψυχολογική ώθηση στην ομάδα.

Όσο σημαντικό όμως κι αν είναι το παιχνίδι για τον Ηρακλή, είναι αυτονόητο ότι άλλο τόσο είναι και για τους αντιπάλους. Όχι μόνο για αγωνιστικούς λόγους (ο Άρης κυνηγάει την έξοδο του στο κύπελλο Ουέφα), αλλά κυρίως για εξωαγωνιστικούς. Οι αρειανοί ποτέ δε ξέχασαν ότι ο προπέρσινος αγώνας με τον Ηρακλή αποτέλεσε την ταφόπλακα των ελπίδων τους για παραμονή. Το δυστύχημα για αυτούς είναι ότι ξέχασαν όλα τα άλλα... Όπως και να'χει πάντως είναι δεδομένο ότι ο συγκεκριμένος αγώνας θα διεξαχθεί υπό τον μανδύα μιας συνεχιζόμενης, από μέρους τους, και λίγο-πολύ φαντασιακής βεντέτας.

Το ευχάριστο είναι ότι για τον Ηρακλή δεν υφίσταται καμία τέτοια βεντέτα, παρόλο που λόγοι υπάρχουν και μάλιστα δεν είναι λίγοι (τελευταίο "κατόρθωμα" των αρειανών η εξαγορά του χρέους του Ηρακλή προς τον Ταπούτο, μια κίνηση με πολλά αρνητικά, για τον Ηρακλή, παρεπόμενα). Παρόλ'αυτά όλοι στον Ηρακλή αντιμετωπίζουν τον αγώνα του Χαριλάου έτσι ακριβώς όπως πρέπει, σαν έναν ακόμα ποδοσφαιρικό αγώνα. Ούτε θα παρακαλέσουμε κανέναν, ουτε θα απειλήσουμε κανέναν, ούτε θα κατηγορήσουμε κανέναν αν το αποτέλεσμα δεν μας ικανοποιεί. Ο αγώνας θα παιχτεί επί ίσοις όροις κι αν οι παίκτες του Ηρακλή θυμηθούν επιτέλους ότι είναι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές και όχι περιοδεύων θίασος, τότε ο Ηρακλής σίγουρα θα κερδίσει!